Ποδαρικό στο… βάθρο των νικητών για λογαριασμό του ελληνικού τζούντο έκανε στο 2026 ο Θανάσης Μυλωνέλης. Ο 24χρονος πρωταθλητής του Άρη Θεσσαλονίκης «έτρεξε» ένα εξαιρετικό τουρνουά πριν από λίγα 24ωρα, στο Sofia European Open και κρέμασε στο στήθος του το ασημένιο μετάλλιο, που ήταν και το πρώτο για τη χώρα μας στο νέο έτος, σε επίπεδο ανδρών.
«Ησύχασα» ήταν η αφοπλιστική ατάκα του Έλληνα τζουντόκα για την επιτυχία του, καθώς όπως δήλωσε στο hjf.gr το ασημένιο μετάλλιο έβαλε τέλος στην... Οδύσσεια του. Ο Θανάσης Μυλωνέλης έπαθε ρήξη χιαστού στο τέλος του 2024 και πέρασε την πόρτα του χειρουργείου, οπότε ολόκληρο το 2025 ανάρρωνε, περίμενε, σκεφτόταν, αναθεωρούσε πράγματα και καταστάσεις και επί της ουσίας ετοιμαζόταν ψυχολογικά για την επιτυχία.
Μπορεί να μην του αρέσει να μιλάει για τα όνειρά του, αλλά άφησε να εννοηθεί ότι το ασημένιο μετάλλιο δεν τελείωσε μία ιστορία ενός δύσκολου έτους, αλλά ξεκίνησε μια νέα γραμμένη μέσα από τις επιτυχίες. Η ευχή του και το μόνο που ζητάει είναι να είναι υγιής για να έχει τη δυνατότητα να δουλεύει και να βελτιώνεται.
Αναλυτικά η συνέντευξη:
-Θανάση το 2026 ξεκίνησε ιδανικά για εσένα! Ασημένιο μετάλλιο στο Sofia European Open. Πώς νιώθεις; Το περίμενες;
«Νιώθω ότι ησύχασα! Το 2025 ήταν η πιο δύσκολη χρονιά για εμένα. Είχα πάθει ρήξη χιαστού, χειρουργήθηκα τον Δεκέμβριο του ‘24 και κάναμε πολύ μεγάλο αγώνα με τον δάσκαλο και γιατρό μου τον κ. Μαλλιαρόπουλο για να μπορέσω να επανέλθω. Γύρισα στο Πανελλήνιο, πήγε καλά, αλλά το κύριο μέλημα ήταν το εξωτερικό. Να φανεί ότι μπορώ και πάλι να επιστρέψω και να είμαι ανταγωνιστικός στο εξωτερικό. Αυτό έγινε, το πετύχαμε και η αλήθεια είναι ότι πίστευα. Πάντα πίστευα σε εμένα, αλλά έπρεπε να αποδειχθεί. Τώρα που αποδείχθηκε, ησύχασα!»
-Έχεις επιστρέψει πλέον και αγωνιστικά και ψυχολογικά…
«Ναι, αυτό το break που έκανα το εκμεταλλεύτηκα. Σκέφτηκα… Όταν κάνεις ένα βήμα πίσω βλέπεις διαφορετικά κάποια πράγματα και με βοήθησε πολύ στην ψυχολογία αυτό το διάστημα που έμεινα εκτός να σκεφτώ διαφορετικά κάποια πράγματα. Μπήκα σε κάθε αγώνα χωρίς άγχος. Έμπαινα απλά να το ευχαριστηθώ, να δείξω το τζούντο που μου αρέσει να παίζω και τελικά αυτό βγήκε, χωρίς να σκέφτομαι πολύ τι θα κάνω και τι θα κάνει ο άλλος».
-Έφτασες μέχρι τον τελικό αήττητος, αλλά αγωνίστηκες και εκεί με τραυματισμό στο κεφάλι… Πόσο σε επηρέασε;
«Ο τραυματισμός έγινε στον δεύτερο αγώνα. Η αλήθεια είναι ότι ήταν κουραστικό το γεγονός ότι πήγαινα συνέχεια στους γιατρούς, όχι μόνο την ώρα των αγώνων, αλλά και εκτός των αγώνων, στο προθερμαντήριο. Συνέχεια γέμιζε με αίμα το tape και ο επίδεσμος και πήγαινα να το αλλάξω, αλλά παρ’ όλα αυτά δεν είναι δικαιολογία για τον τελικό. Ο αντίπαλος στον τελικό κυνηγούσε πάρα πολύ έδαφος. Εγώ τον υποτίμησα, με την έννοια ότι πίστευα ότι δεν θα με πιάσει στο έδαφος από την πρώτη φάση, γιατί εμπιστεύτηκα το έδαφος μου παραπάνω από ότι έπρεπε και αυτό είναι. Εγώ έφταιγα και όχι ο τραυματισμός».
-Είναι η μέχρι τώρα μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρα σου στο τζούντο;
«Σε ατομικό επίπεδο είναι. Σε ομαδικό επίπεδο είχαμε βγει και δεύτεροι στο Champions League με τον Άρη και είχα κάνει πολύ καλή εμφάνιση και τότε. Και όταν ήμουν αρκετά μικρότερος είχε έρθει πέμπτος στο πανευρωπαϊκό εφήβων το 2018. Ήταν πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα, όποτε ήταν μεγάλη διοργάνωση. Είναι σίγουρα στο top-3».
-Ποια είναι τα σχέδια σου για αυτήν τη χρονιά;
«Μετά από αυτό που πέρασα πέρυσι και αναθεώρησα πολλά πράγματα, τα σχέδια μου είναι απλά να είμαι υγιής και να μπορώ να δουλεύω για να βελτιώνομαι. Αυτό αρκεί. Η αλήθεια είναι ότι δεν μου αρέσει να μιλάω για τα όνειρά μου. Θα τα δείτε στην πράξη».
-Ποια είναι τα ατού σου και που αισθάνεσαι ότι χρειάζεσαι βελτίωση;
«Σίγουρα πρέπει να βελτιωθώ στο έδαφος. Είναι από τα αδύναμά μου σημεία και πάντα ήταν. Η αλήθεια είναι ότι δεν μου άρεσε ποτέ, γι αυτό δεν ήμουν καλός. Αν και αυτό δεν είναι τόσο επαγγελματικό, αλλά δυστυχώς δεν μου άρεσε πολύ και δεν κυνηγούσα πολύ το έδαφος. Πιστεύω ότι ένα από τα θετικά στοιχεία είναι ότι μπορώ να παλεύω και από δεξιά και από αριστερά. Και από τις δύο πλευρές να έχω ίδιες τεχνικές και αυτό φάνηκε τώρα στους αγώνες. Έριξα και από τις δύο πλευρές. Σίγουρα πρέπει να βελτιωθώ σε κάποια κομμάτια όσον αφορά την Kumi-kata, το πιάσιμο λίγο πιο τακτικά γιατί στο επίπεδο ανδρών δεν είναι όπως στους έφηβους ή όπως στους νέους. Η τακτική παίζει πολύ σημαντικό ρόλο».
(Συνέντευξη στον Ανδρέα Αθανασούλη)
_Logo%20With%20Text.svg)
